حقيقت
-حقیقت مسیری بی انتهاست.
-حقیقت راه دور و دراز پرمشقتی است که به جایی ختم نمی شود؛زیرا پایان راه،ابتدای راه است.
-زندگی حقیقتی است که بدون حقیقت جویی معنایی ندارد.
-ایمان صدای درونی است که نفس را به حقیقت رهنمون می کند.
-با آرزوی کسب حقیقت نمی توان در مسیر حقبقت قرار گرفت، حقیقت سلطه پذیر نیست.
-آن کس که می پندارد حقیقت از آن اوست و دیگران در گمراهی به سر می برند،چوبی کژ از درخت اخلاق است که هیچ گاه راست نخواهد شد.
-زیبایی و حقیقت در انحصار هیچ قومی نیست.
-در دنیا کسانی که در مسیر حقیقت قرار نگرفته اند و علاقه ای هم به شناخت حقیقت ندارند خود را مالک حقایق معرفی می کنند.
-حقیقت مرکزش همه جاست و محیطش هیچ جا نیست.
-قدرت و حقیقت مانند دنیا و آخرت است که یک جا جمع نمی شود.
-حقیقت چون معدن سنگ های گرانبهاست، هرچه عمیق تر بکاویم سنگ های گرانبهاتری خواهیم یافت.
-چشم هایمان به افق دوخته شده ولی حقیقت در قلبهایمان جاریست.
-افق حقیقت هیچ گاه بسته نیست،همیشه باز و انعطاف پذیر است.
-حقیقت هیچ گاه کهنه نمی شود، آنچه کهنه می شود نگاه ما به حقیقت است.
-راه حقیقت مسیری سخت و لغزنده است.با افراط و تفریط همساز نیست.
-رهایی در حقیقت است نه در اموری خارج از حقیقت که به آنها دل می بندیم.
-در دنیای امروز حقیقت گرفتار توفان ظلمت شده است.
.......
.......
.......
پ.ن:در آخر به نظرم هیچ وقت و هیچ کس نمی تونه حقیقت رو کامل توصیف کنه.
رامين جهانبگلو
خدایا