چشم در چشم آسمان

ایستاده بودم و دل برکنده از کویر،

همه تن ،چشم کردم و در چشم آسمان دوختم.

وهمه جان، نگاه کردم و در آن گوشه ی آسمان آویختم.

و در اعماق این کبود،

به لذت جان می سپردم.

و در آبی این دریا

به عشق،جان می گرفتم.

و غرقه ی مستی و بی خویشی،

با آسمان،عشق می ورزیدم.

و اشک امانم نمی داد

و می نگریستم و به نگریستن ادامه می دادم.

و می شنیدم که سکوت آبی وحی،

این سخن پیامبر را با دلم می گوید

و من در عمق همه ی ذرات وجودم

آن را به نیاز و حسرت، زمزمه می کنم که:

"اگر مامور نبودم که با مردم بیامیزم،

و در میان خلق زندگی کنم،

دو چشم را به این آسمان می دوختم.

وچندان به نگاه کردن ادامه می دادم،

تا خداوند جانم را بستاند"!

 

خدایا یک لحظه ما رو به حال خودمون رها نکن.....

هیچ چرخی بی چرخش تو

بی خواهش تو

بی چالش تو

بی توانایی اندیشه و عزم تو نخواهد چرخید

اسب اندیشه خود را زین کن

تک سوار این جاده تو باید باشی

و خدا می داند و خدا می خواهد تو "خودآیی" باشی

بر پهنه خاک

                                                                                مجتبی کاشانی

بر ساحل دانایی

"بردباری پرده ای است پوشاننده و عقل شمشیری است برنده.پس کمبودهای اخلاق خود را به بردباری بپوش و با هوای نفس خود به نیروی عقلت پیکار کن."حضرت علی(ع)

مشکات هدایت برگیر،راه روشن برگزین،بر ساحل دانایی قدم بگذار و در محضر مولا اکسیر معرفت نوش کن، از بزرگمردی درس معرفت بیاموز که آیینه ی تمام نمای حق است وتا دنیا باقی است بر تارک تاریک تاریخ همچون نگینی می درخشد،تاسی کن به مرادی که مجموع صفات برجسته انسانی را به کمال داراست.

پلشتی های روح در پس پرده بردباری رخ در می کشد. لحظه ای که انسان دچار خشم می شود چنان چه وجودش به زیور صبر و بردباری آراسته نباشد؛هر رفتار یا گفتار ناشایستی ممکن است ازاو سر بزند؛هنگام بروز مشکلات ،بردباری همگام با عقل موجب بروز واکنش مثبت می شود چرا که  زشتی ها را می پوشاند.

فرجام نیک در گرو بردباری وبردباری در سایه عقل معنا می شود و برطرف کردن کمبود اخلاقی در وجود انسان به کمک بردباری امکان پذیر است چرا که با نیروی عقل می توان با هوای نفس و خواهش های نفسانی مبارزه کرد و آن را با بردباری زینت بخشید.اگرچه ممکن است صبر تلخ باشد ولی ثمره آن شیرین است و پرمنفعت.

                    صبر تلخ آمد ولیکن عاقبت

                                                   میوه شیرین دهد پر منفعت

                                                                                             نهج البلاغه حکمت ۴۲۴

باید دیگر شد تا به یکدیگر شدن رسید،

یکدیگر شد تا به همدیگر شدن رسید

وهمدیگر شد تا معنی راستین عشق را

که ودیعه ی گرانبهای خداست

در گنجینه ی نهاد آدمی دریافت!